Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2008

να βελτιώσουμε τις εμπειρίες μας.

.. Εμείς λέμε για τους προγόνους μας για αυτά τα ωραία που έχουν αφήσει πίσω, που είναι μνημεία της παγκόσμιας κληρονομιάς. Εμείς τι αφήνουμε πίσω; Αυτά μας πληγώνουν. Η σημερινή εποχή έχει μια διαλεκτική σχέση με το παρελθόν. Τώρα, αν ηγεμονικά υπερτερεί η παρελθούσα άποψη που έχει αποτυπωθεί, τι να κάνουμε; Πρέπει να βελτιωθούμε εμείς. Άρα το ζήτημα είναι πώς συμπεριφερόμαστε εμείς μεμονωμένα, ο καθένας απέναντι στους συνανθρώπους μας, απέναντι στην πόλη μας, απέναντι στο περιβάλλον, απέναντι στους εαυτούς μας. Δηλαδή ο ενεργός πολίτης που λέμε τι είναι; Ο ενεργός πολίτης είναι αυτός που έχει καταφέρει να συμπεριφέρεται διαφορετικά στον εαυτό του, διαφορετικά στον συνάνθρωπό του, διαφορετικά στο περιβάλλον, στο κοινό μας σπίτι, στην πόλη, στην κοινή μας πατρίδα, στην χώρα μας, στον πλανήτη αυτό. Επενδύοντας στους ανθρώπους, να τους καλλιεργήσουμε, να βελτιώσουμε τις δεξιότητες μας, να βελτιώσουμε τις γνώσεις μας, τις εμπειρίες μας.
Αυτή που περιγράφετε είναι καλλιέργεια που δεν συνάδει αναγκαστικά με όλο αυτό το ηθικό πλέγμα που αναφέρατε.
Γιατί δεν συνάδει;
Δηλαδή ο άνθρωπος που ξέρει να χειρίζεται υπολογιστή, που ξέρει να οδηγεί αυτοκίνητο, απαραιτήτως είναι ευαίσθητος σε σχέση με τον συνάνθρωπό του και ανοιχτός;
Δεν είναι μονόδρομος. Άλλο είναι η δια βίου βελτίωση των δεξιοτήτων. Τι εννοείτε; Εννοώ ας πούμε το ECOFILMS. To ECOFILMS http://rodosecofilms.blogspot.com/ μαθαίνει στα παιδιά διαφορετικά πράγματα. Το γεγονός ότι περνάγανε 5.000 παιδάκια των σχολείων μέσα από τις αίθουσες του κινηματογράφου και βλέπανε τι γίνεται με τον πλανήτη, τι γίνεται με το περιβάλλον, τι γίνεται με παιδάκια που χάνουν γονιούς, που χάνουν πόδια και χέρια σ’ άλλη μήκη και πλάτη, βλέπουν τι θα πει φτώχεια και δυστυχία, αυτοί έχουν διαφορετικές αφετηρίες και πιθανότητες να καταλήξουν να είναι καλύτεροι πολίτες. Αυτού του είδους την καλλιέργεια εννοώ. Όταν λοιπόν μιλάμε γι’ αγάπη αυτό σημαίνει. Επενδύουμε και κάνουμε έναν ωραίο δρόμο. Ε και; Άμα παίρνουμε φόρα, έχουμε φτιάξει με πολύ μεράκι τις ράμπες για τις μανάδες με τα καροτσάκια, τους ανάπηρους κ.τ.λ. και πηγαίνει ο άλλος και παρκάρει την λιμουζίνα επάνω, για να την δείχνει καλύτερα, πηγαίνουμε και καίμε τους κάδους των σκουπιδιών, ή βάφουμε τους τοίχους, μπορούμε να απαξιώσουμε την όποια επένδυση κάνουμε, που είναι όλων μας λεφτά, αν δεν την διαχειριστούμε σωστά. Στο σπίτι μας έτσι κάνουμε; Δηλαδή ένα πράγμα που το αγοράζουμε, το πληρώνουμε, το κλωτσάμε κατευθείαν; απόσπασμα απο το βιβλιο που γραφει η Λελα Κεσίδου με τον Γιωργο Γιαννοπουλο

1 σχόλιο:

5 pink flowers είπε...

antigrafo ena exairetiko sxolio apo to Alef ..apo tous pio tolmirous pnevmatika bloggers giati pistevo oti tah sou aresei..edo pou eimaste alla ki ekei pou eimastan..Οταν η ανθρώπινη μοίρα είναι ο θάνατος, η ταπεινοφροσύνη πρέπει να είναι το βασικό τούβλο της ανθρώπινης υπόστασης! Με ταπεινότητα θα πρέπει να προσεγγίζουμε και όλα τα μεγάλα (Ερωτα, Τέχνη, Φύση, Θεό), εσύ προχθές είδες τα ματαιόδοξα και τα ψεύτικα τερτίπια της εξουσίας. Τα Μεγάλα είναι Ολα αντιεξουσιαστικά, άρα ταπεινά, αλλά την γκρέμισαν κι αυτή τη λέξη από τον θρόνο της, όπως και την Αγάπη, την Δημοκρατία, την Ελευθερία, την... Λογοτεχνία, καταλαβαίνω τι λες αλλά δεν φταίνε ούτε να νοήματα, ούτε οι λέξεις, αλλά η δική μας ανοησία και δίψα εξουσίας. Θα πρέπει να εφεύρουμε άλλη γλώσσα πια!